http://adkbrothersltd.com/product/mozart-dark-chocolate-liqueur/ Geçtiğimiz günlerde oğlumu okula götürmek için hazırlamıştım. Evden çıktığımızda ağlamaya başladı. Okula gitmek istemediğini söyledi. Yol boyunca bir kaç kez durup konuştuk. Sebebini sordum ”Evimi özlüyorum” dedi. Okula vardığımız da sınıfa girmek istemedi. Öğretmene çantasını verdim. ”Seninle lavaboda biraz konuşalım mı?” dedim. ”Tamam” dedi. Lavabodayken ağlamaya devam etti. Gerçekten sınıfa girmek istemiyordu. Çalıştığım dönemde onu zorla okula gönderdiğim zamanlar geldi aklıma. İçim acıdı. İşe gitmek zorunda olduğum için mecburen ağlaya ağlaya servise bindiriyordum. Bütün gün aklımda o oluyordu. Bir yanım pişmandı hep. Bu sefer aynı şeyi yapmak istemedim. Öğretmenden müsaade isteyip geri döndük. Öğretmeni ona ödev ve o günün etkinliklerini verdi. ”Bunları evde annenle birlikte yapın ama bana pazartesi günü getirmeni istiyorum” dedi. Oğlum tamam dedi ve söz verdi getireceğine.
Eve geldik ödevlerini yaptık. Hafta sonu geçti. Pazartesi sabah uyandı okula gitmek için hazırlanmaya başladık. ”Beni neden giydiriyorsun” dedi. 🙂 ”Okula gidiyoruz” dedim. Yine hafif ağlamaklı oldu. ”Okula gitmek istemiyorum” dedi. ”Ama öğretmenine söz verdin gitmek zorundayız” dedim. ”Tamam” dedi. O günden beri de herhangi bir sıkıntı çıkmadı.
Demem o ki; evladınızın isteklerine kayıtsız kalmayın. Neyi neden yaptığını iyi anlayın. Gerçekten istemediği bir şey için onu zorlamak, ona fayda sağlayacağından emin olup ısrarcı olmak ona zarar vermekten başka bir şey yapmayacaktır. Onunda bir gururu ve hisleri olduğunu unutmayın. Onların dünyasın da her şey çok kırılgan çok hassas. Dengeleri kurmak ancak sonsuz bir şefkat ve özveri ile mümkün olacaktır. Gerçek otorite anne yüreğinde gizlidir.

http://tomcarter.co.uk/archive/2013/daniel-pasteiner-compound/?utm_source=rss Sevgiyle kalın..

Bir Cevap Yazın

ordering Maxalt online E-posta hesabınız yayımlanmayacak.